Depeche Mode: گروهی که نامش را از یک مجلهٔ مد گرفت و کیبوردیستی که «ول می‌گشت»
Depeche Mode در سال ۱۹۸۰ در بیسیلدون اسکس شکل گرفت. وینس کلارک و اندی فلچر گروهی داشتند، مارتین گور به آن‌ها پیوست و نام را از یک مجلهٔ مد فرانسوی گرفتند، گفته می‌شود چون زیبا به گوش می‌رسید.
دیو گاهان را کلارک پس از آنکه شنید او در یک جم در خانهٔ پیشاهنگی محلی «Heroes» دیوید بووی را می‌خواند، به گروه دعوت کرد. در سال ۱۹۸۱، پس از نخستین آلبوم Speak & Spell، کلارک رفت؛ گور آهنگساز اصلی شد و آلن وایلدر به گروه آمد.
در مستند Depeche Mode: 101 در سال ۱۹۸۹، فلچر کار خود را این‌گونه توصیف کرد: «مارتین ترانه‌سرا است، آلن موزیسین خوب است، دیو خواننده است و من ول می‌گردم.» سال‌ها بعد پاسخ داد و خود را «آدم قدبلند پس‌زمینه که بدون او این شرکت بین‌المللی به نام Depeche Mode کار نمی‌کرد» نامید و افزود که در نیمهٔ اول کارنامهٔ گروه بیشتر مدیریت را بر عهده داشته است.
«Personal Jesus» در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. گور آن را پس از خواندن خاطرات پریسیلا پریسلی با عنوان «Elvis and Me» نوشت که در آن الویس را «عیسای شخصی» خود می‌نامد.
جانی کش آن را در سال ۲۰۰۲ برای آلبوم American IV: The Man Comes Around ضبط کرد. آن را آهنگی انجیلی و بسیار زیبا نامید، شاید انجیلی‌ترین چیزی که تا به حال ضبط کرده، و گفت نمی‌داند نویسنده چنین منظوری داشته یا نه. در سال ۲۰۲۰ Depeche Mode به تالار مشاهیر راک‌اندرول راه یافت.
Depeche Mode در مجموعهٔ Exclusive در Kalisha ایستگاه مخصوص خودش را دارد. رادیو را باز کنید و «پخش» را بزنید.
— Kalisha 🎧
این را دوست داشتید؟ اپلیکیشن برای شروع رایگان است.
روی iPhone و Android کار می‌کند — نیازی به نصب نیست