Exclusief Daft Punk: één zender, twee robots, geen smalltalk
“Exclusively Daft Punk” is een van de 312 zenders voor één artiest in Kalisha's Exclusive-sectie — en doet precies wat de naam belooft. In plaats van een afspeellijst die vroeg of laat afdwaalt naar de catalogus van iemand anders, draait dit station 24 uur per dag alleen Daft Punk, en niets anders. Het is geen mix die Kalisha zelf heeft samengesteld: de stream komt van Exclusive Radio, een echt netwerk gevestigd in de Verenigde Arabische Emiraten dat voor elke artiest in zijn line-up een eigen zender onderhoudt — Kalisha geeft het gewoon een plek in de app, naast 311 andere van datzelfde soort. Eén tik, en de muziek speelt al; er is geen volgend nummer waar je naartoe kunt skippen dat niet van hen is.
Achter de twee robothelmen schuilen twee Parijzenaars: Thomas Bangalter en Guy-Manuel de Homem-Christo, die in 1993 begonnen samen muziek te maken. De naam zelf komt voort uit een belediging — een tijdschriftrecensent noemde hun vorige band ooit “a daft punky thrash” (“een stompzinnig punkerig kabaal”), en uit pure koppigheid hielden ze die uitdrukking aan. Vier jaar later maakte Homework (1997) van die koppigheid “Around the World” en “Da Funk”, en de housemuziek had een nieuw referentiepunt.
Discovery (2001) is het album dat hen alomtegenwoordig maakte — “One More Time” en “Harder, Better, Faster, Stronger” (precies het nummer dat Kanye West later bijna volledig zou samplen voor “Stronger”). Rond deze tijd stopten Bangalter en de Homem-Christo ook met hun gezicht te tonen en verschenen ze voortaan alleen nog als robots. Het officiële verhaal spreekt van een defect aan studioapparatuur; de echte reden was simpeler — ze wilden dat de muziek beoordeeld werd zonder twee Franse gezichten eraan verbonden.
Ze hadden geen haast. Human After All verscheen in 2005, gevolgd door een echte zijstap: de soundtrack componeren voor Tron: Legacy (2010) voor Disney, een volwaardig orkestraal-elektronisch geheel dat bewees dat ze meer waren dan een dance-act. Drie jaar later kwam Random Access Memories — een bewuste afkeer van computers richting live gespeeld disco-vakmanschap, opgenomen met Nile Rodgers op gitaar en Pharrell Williams op zang. “Get Lucky” was die zomer onontkoombaar, en tijdens de Grammy's van 2014 won Random Access Memories Album van het Jaar — een zeldzaamheid voor iets elektronisch.
Ze maakten er een einde aan zoals ze alles hadden gedaan — zonder interview, zonder afscheidstournee. Op 22 februari 2021 verscheen op hun kanaal een video genaamd “Epilogue”: acht minuten geknipt uit hun film uit 2006, Electroma, eindigend op twee jaartallen, “1993–2021”. Achtentwintig jaar, en ze vertrokken terwijl ze nog aan de top stonden.
Dat is de catalogus waaruit dit station put — rijk genoeg om ervoor te zorgen dat “voor altijd op shuffle” zich nooit zo snel herhaalt als bij de meeste zenders voor één artiest.
🎧 Je kunt Exclusively Daft Punk rechtstreeks in Telegram beluisteren — geen app, geen browser — via onze Kalisha Radio Mini App.
— Kalisha 🎧
Dit leuk gevonden? De app is gratis om te starten.
Werkt op iPhone en Android — niets te installeren