منحصراً Black Sabbath: داستان دقیقاً از همان‌جا که آغاز شد، به پایان رسید
«Exclusive Radio – Black Sabbath» یکی از پرطرفدارترین کانال‌های تک‌هنرمند در کل مجموعهٔ Exclusive کالیشا است — با ۴٬۱۷۹ رأی که همچنان در حال افزایش است، پخشی پیوسته از کاتالوگی که می‌توان گفت یک ژانر کامل را ابداع کرد.
Tony Iommi و Bill Ward با هم در گروهی به نام Mythology می‌نواختند. Ozzy Osbourne و Geezer Butler در گروهی به نام Rare Breed بودند. هر چهار نفر اهل Aston، محله‌ای کارگری در Birmingham انگلستان بودند و در سپتامبر ۱۹۶۸ در یک گروه ادغام شدند. چند نام را امتحان کردند — The Polka Tulk Blues Company، سپس فقط Polka Tulk، سپس Earth — پیش از آنکه در آگوست ۱۹۶۹ روی نام Black Sabbath ثابت بمانند.
این صدا تا حدی حاصل یک حادثه بود. Iommi چند روز پیش از عزیمت به تور با گروهی دیگر، نوک دو انگشت دست راستش را در کارخانه‌ای ورق‌فلزی از دست داده بود؛ برای اینکه اصلاً بتواند بنوازد، کوک گیتارش را پایین‌تر برد تا کشش سیم‌ها کم شود. این تُن پایین‌تر و سنگین‌تر، همراه با ترانه‌هایی که به‌جای مضامین صلح و عشق رایج میان هم‌عصرانشان، حول فیلم‌های ترسناک و تصاویر جادویی ساخته شده بود، به الگوی ژانر هوی متال تبدیل شد — Paranoid، Iron Man، War Pigs و N.I.B. از متال تأثیر نگرفتند، بلکه دلیل وجود آن بودند. ترکیب اصلی گروه یک دهه دوام آورد، تا اینکه Osbourne — به روایت خودش و همه دیگران، غرق در اعتیاد — در آوریل ۱۹۷۹ از گروه خودش اخراج و با Ronnie James Dio جایگزین شد.
کاری که Osbourne پس از آن انجام داد افسانه‌ای عجیب و مخصوص به خودش است. او گروه Blizzard of Ozz را با گیتاریستی جوان به نام Randy Rhoads تشکیل داد و در ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۸۲، در جریان کنسرتی در Des Moines، ایالت Iowa، یکی از طرفداران چیزی را روی صحنه پرتاب کرد که Osbourne گمان کرد خفاشی لاستیکی است. او سر آن را جلوی جمعیت گاز گرفت، پیش از آنکه وسط گاز گرفتن متوجه شود واقعی بوده است — هفته‌های بعد را صرف تزریق واکسن هاری کرد. هفت هفته پس از آن کنسرت، Rhoads در سانحهٔ سقوط یک هواپیمای کوچک در توقفگاه تور در Florida جان باخت، فقدانی که Osbourne گفته هرگز به‌طور کامل بر آن غلبه نکرد. دو دهه بعد، نوع کاملاً متفاوتی از حضور رسانه‌ای او را به نمادی کاملاً متفاوت تبدیل کرد: برنامهٔ The Osbournes از شبکهٔ MTV (۲۰۰۲) اتاق نشیمن واقعی خانواده‌اش را روی آنتن برد و به ابداع ژانر مدرن تلویزیون واقع‌نما کمک کرد و همان مردی را که سر خفاش را گاز گرفته بود، به پدری زیرلب‌گو، دوست‌داشتنی و کاملاً گیج بازتعریف کرد.
چهار عضو اصلی هرگز به‌طور کامل دست از بازگشت متناوب به یکدیگر در دهه‌های بعد نکشیدند. در ۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، آن‌ها دایره را کاملاً بستند: Osbourne، Iommi، Butler و Ward — برای نخستین‌بار از سال ۲۰۰۵ با هم نواختند — در زادگاهشان Birmingham برای کنسرت «Back to the Beginning» گرد هم آمدند، که از همان ابتدا آخرین اجرای Osbourne اعلام شده بود. ترکیب اصلی آن شب را با چهار آهنگ به پایان رساند: «War Pigs»، «N.I.B.»، «Iron Man» و «Paranoid». هفده روز بعد، در ۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، Ozzy Osbourne پس از سال‌ها بیماری، از جمله پارکینسون، درگذشت.
هیچ‌کدام از این‌ها در یک پخش واحد نمی‌گنجد، اما همهٔ آن در کاتالوگی است که در این ایستگاه پخش می‌شود — همان مشت کوچکی از ترانه‌هایی که چهار نوجوان اهل Aston نوشتند چون هیچ‌چیز دیگری برایشان صادقانه نبود، هنوز نواخته می‌شوند، دهه‌ها پس از آنکه دیگر نتوانستند آن‌ها را جایی جز آخرین صحنه در شهری که همه‌چیز از آن آغاز شد، با هم بنوازند.
🎧 می‌توانید به Exclusively Black Sabbath درست داخل Telegram گوش دهید — بدون اپلیکیشن، بدون مرورگر — از طریق Kalisha Radio Mini App.
— Kalisha 🎧
این را دوست داشتید؟ اپلیکیشن برای شروع رایگان است.
دریافت اپلیکیشن