Wyłącznie Black Sabbath: jak historia zakończyła się dokładnie tam, gdzie się zaczęła
„Exclusive Radio – Black Sabbath” to jeden z najchętniej wybieranych kanałów jednego artysty w całej kolekcji Exclusive Kalisha — 4179 głosów, a liczba wciąż rośnie, jeden nieprzerwany strumień katalogu, który śmiało można powiedzieć, że wymyślił cały gatunek muzyczny.
Tony Iommi i Bill Ward grali razem w zespole o nazwie Mythology. Ozzy Osbourne i Geezer Butler byli w zespole o nazwie Rare Breed. Cała czwórka pochodziła z Aston, robotniczej dzielnicy Birmingham w Anglii, a we wrześniu 1968 roku połączyli siły w jeden zespół. Wypróbowali kilka nazw — The Polka Tulk Blues Company, potem po prostu Polka Tulk, potem Earth — zanim w sierpniu 1969 roku zdecydowali się na Black Sabbath.
Ich brzmienie po części zrodziło się z wypadku. Iommi stracił czubki dwóch palców prawej dłoni w fabryce blachy kilka dni przed wyjazdem w trasę z innym zespołem; żeby w ogóle móc dalej grać, obniżył strojenie gitary, by zmniejszyć naprężenie strun. Ten niższy, cięższy ton w połączeniu z tekstami budowanymi wokół filmów grozy i okultystycznych obrazów zamiast tematów pokoju i miłości, o których pisała większość ich rówieśników, stał się wzorcem dla heavy metalu jako gatunku — Paranoid, Iron Man, War Pigs i N.I.B. nie były inspirowane metalem, to one były powodem, dla którego metal w ogóle istnieje. Oryginalny skład przetrwał dekadę, aż Osbourne — pogrążony w uzależnieniu, jak sam przyznawał i jak potwierdzali wszyscy inni — został wyrzucony z własnego zespołu w kwietniu 1979 roku i zastąpiony przez Ronniego Jamesa Dio.
To, co Osbourne zrobił później, to osobna, dziwna legenda. Założył Blizzard of Ozz z młodym gitarzystą Randym Rhoadsem, a 20 stycznia 1982 roku podczas koncertu w Des Moines w stanie Iowa, jeden z fanów rzucił na scenę coś, co Osbourne wziął za gumowego nietoperza. Odgryzł mu głowę na oczach publiczności, zanim w połowie ugryzienia zorientował się, że zwierzę było prawdziwe — kolejne tygodnie spędził na zastrzykach przeciw wściekliźnie. Siedem tygodni po tym koncercie Rhoads zginął w katastrofie małego samolotu podczas postoju trasy na Florydzie — strata, po której, jak mówił Osbourne, nigdy w pełni się nie podniósł. Dwie dekady później zupełnie inny rodzaj medialnej ekspozycji uczynił z niego zupełnie inny rodzaj ikony: program The Osbournes stacji MTV (2002) pokazał w telewizji prawdziwy salon jego rodziny i pomógł wymyślić nowoczesny gatunek reality show, na nowo przedstawiając tego samego człowieka, który odgryzł nietoperzowi głowę, jako mamroczącego, budzącego sympatię, kompletnie zagubionego ojca.
Czterej oryginalni członkowie przez kolejne dekady nigdy do końca nie przestali od czasu do czasu do siebie wracać. 5 lipca 2025 roku zamknęli koło ostatecznie: Osbourne, Iommi, Butler i Ward — grając razem po raz pierwszy od 2005 roku — spotkali się w rodzinnym Birmingham na koncercie „Back to the Beginning”, od samego początku zapowiadanym jako ostatni występ Osbourne’a. Oryginalny skład zakończył wieczór czterema utworami: „War Pigs”, „N.I.B.”, „Iron Man” i „Paranoid”. Siedemnaście dni później, 22 lipca 2025 roku, Ozzy Osbourne zmarł po latach choroby, w tym choroby Parkinsona.
Nic z tego nie mieści się w jednym strumieniu, ale wszystko to jest w katalogu, który leci na tej stacji — ta sama garstka piosenek, które czterej nastolatkowie z Aston napisali, bo nic innego nie wydawało im się szczere, wciąż granych, dekady po tym, jak przestali móc grać je razem gdziekolwiek indziej niż na jednej ostatniej scenie w mieście, w którym wszystko się zaczęło.
🎧 Exclusively Black Sabbath możesz posłuchać bezpośrednio w Telegramie — bez aplikacji, bez przeglądarki — przez naszą Kalisha Radio Mini App.
— Kalisha 🎧
Podobało się? Aplikacja jest darmowa na start.
Pobierz aplikację