Adele: salonu dolduran ses ve Beyoncé'nin kazanması gerektiğinde ısrar eden kadın
İlk şarkısı «Hometown Glory»'yi Adele 16 yaşında Londra'nın West Norwood banliyösü için yazdı. Bir okul projesi için üç demo kaydetti, bir arkadaşına verdi, arkadaşı da MySpace'e koydu. Kayıtlar yayıldı, XL Recordings'in patronu telefonu açtı ve 2006'da, 17 yaşında sözleşme imzaladı.
İkinci albümü 21, Ocak 2011'de çıktı ve sesini bir on yılın sesi yaptı: «Rolling in the Deep», «Someone Like You». Kırık kalbi süssüz söyledi, sanki gerçekten korkmuyordu. Salonları susturan teknik değil, buydu.
2017 Grammy'lerinde Beyoncé'nin Lemonade'inin önüne geçerek Yılın Albümü ödülünü kazandı ve kabul edemeyeceğini söyledi: Beyoncé, ona göre, hayatının sanatçısıydı. Kuliste Beyoncé'nin kazanmak için daha ne yapması gerektiğini sordu. Anlatılana göre ödülü paylaşmak için heykeli bile kırdı. Kaybedenin daha çok hak ettiğinde ısrar eden bir kazanan, her törende nadir görülür.
Bir yıl önce, Şubat 2016'da, Grammy'deki «All I Ask» performansı teknik bir arızayla bozuldu: bir mikrofon piyano tellerinin üstüne düştü ve ses akortsuz çıktı. Onurla şarkı söylemeye devam etti, sonra neredeyse bütün gün ağladığını söyledi ve kendini bir In-N-Out ile ödüllendireceğini espri yaptı. 2017 töreninde George Michael'a saygı performansı kötü başlayınca durdu ve baştan başladı, bunu onun için bozamayacağını söyledi.
25 albümü ABD'de tek haftada 3,3 milyondan fazla sattı, Taylor Swift'e kadar rekordu. Parıltıyı hiç kovalamadı: Adele'e bir piyano, bir ses ve bir hikâye yeter. Müzikle ilgili tüm tavrı tek cümleye sığar: maskesiz. Yaşadığı gibi söyler, yüksek sesle, dürüstçe ve özür dilemeden, salon bunu ilk ölçüden hisseder.
Adele'in Kalisha'nın Exclusive koleksiyonunda kendi istasyonu var. Radyoyu açın ve «oynat»'a basın.
— Kalisha 🎧
Beğendiniz mi? Uygulama başlamak için ücretsiz.
iPhone ve Android’de çalışır — kurulum gerekmez