Dream Theater: тры студэнты, адна рэпетыцыйная пакой і гурт, з якога пачаўся прагрэсіў-метал
Джон Петручы і Джон Міюнг, два сябры з Лонг-Айлэнда, прыехалі ў Музычны каледж Берклі ў Бостане ў 1985 годзе шукаць барабаншчыка, які любіў бы прагрэсіў-рок і метал. Яны пачулі Майка Портноя ў рэпетыцыйнай пакоі і пачалі іграць разам. Гурт тады называўся Majesty.
У 1988 годзе іх першы лэйбл высветліў, што гэтая назва ўжо належыць іншаму гурту. Бацька Портноя прапанаваў Dream Theater, так называўся кінатэатр у Мантэрэі, Каліфорнія. Дэбютны «When Dream and Day Unite» выйшаў у 1989 годзе. З канадскім вакалістам Джэймсам Лабры яны запісалі «Images and Words» (1992), і «Pull Me Under» патрапіла на радыё і MTV.
«Awake» (1994) прынёс першы крызіс. Клавішнік Кевін Мур падчас зводу абвясціў, што сыходзіць дзеля сольнай кар’еры. Дэрэк Шэрыніян, наняты на тур, меў два тыдні, каб вывучыць дзве гадзіны вельмі складанай музыкі. Пасля першай часткі тура Джэймс Лабры цяжка атруціўся ежай, што моцна пашкодзіла яго галасавыя звязкі, і большую частку тура ён быў прыгнечаны.
Потым быў «Falling Into Infinity» (1997), запісаны пад ціскам лэйбла, які хацеў яшчэ адзін «Images and Words» і сінгл накшталт «Pull Me Under» і лічыў, што больш металічны альбом прасцей прадаць. Шэрыніян зайграў на ім і на EP «A Change of Seasons».
У 1999 годзе гурт адказаў «Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory», канцэптуальным альбомам на 77 хвілін, які прадзюсавалі Петручы і Портной. Гэта першы альбом з клавішнікам Джорданам Рудэсам.
Далей яны выпускалі амаль па альбоме раз на два гады: «Six Degrees of Inner Turbulence» (2002), «Train of Thought» (2003), «Octavarium» (2005), «Systematic Chaos» (2007) і «Black Clouds & Silver Linings» (2009).
У верасні 2010 года, пасля 25 гадоў, Майк Портной абвясціў пра сыход, і яго месца заняў Майк Мангіні. Праз год і пяць дзён выйшаў 11-ты альбом гурта «A Dramatic Turn of Events», першы з Мангіні.
З Мангіні гурт працягнуў: «Dream Theater» (2013), «The Astonishing» (2016), «Distance Over Time» (2019) і «A View from the Top of the World» (2021), які з песняй «The Alien» атрымаў «Грэмі» за лепшае металічнае выкананне.
Потым круг замкнуўся. 25 кастрычніка 2023 года, праз трынаццаць гадоў пасля сыходу, Портной абвясціў пра вяртанне, пасля таго як паступова памірыўся з калегамі і ў 2022 годзе зноў наладзіў сувязь з Лабры на канцэрце гурта ў тэатры Beacon у Нью-Ёрку. «Parasomnia» (7 лютага 2025) — 16-ты альбом гурта і першы з ім з 2009 года.
Чаго варты Портной сам па сабе? Ён адзін з трох заснавальнікаў, прадзюсаваў пласцінкі разам з Петручы і як барабаншчык у многім вызначыў, як Dream Theater гучыць на сцэне. Ён напісаў словы да «Midnight Messiah» на «Parasomnia», іграе і ў іншых гуртах, напрыклад The Winery Dogs і Sons of Apollo. Яго ўдарная ўстаноўка вядомая памерамі: барабаны Tama, талеркі Sabian, педалі Tama Speed Cobra, палачкі ProMark.
Спачатку прабачэнне: Dream Theater у Kalisha пакуль няма. Але гэта найвялікшыя музыкі нашага пакалення, майстры і віртуозы. Гэта не папса і нават не металічная папса, і яны не бяруць шумам. Яны выходзяць і робяць справу. Іх любяць і памятаюць, ведаюць напамяць кожную ноту, кожную гармонію, кожную мелодыю і тую лінію, якую яны вядуць. У гэтым усё ідэальна.
Іх тур 2025 года «An Evening with Dream Theater» ахапіў 30 гарадоў ЗША, з 5 верасня па 25 кастрычніка, і скончыўся на Лонг-Айлэндзе. Кожны вечар яны ігралі «Parasomnia» цалкам. Калі яны іграюць побач з вамі, вы будзеце шчаслівыя, што купілі білет: на іх канцэрты ездзяць з розных краін. Прыходзьце, не пашкадуеце. Не думайце, ідзіце.
— Kalisha 🎧
Спадабалася? Дадатак бясплатны для пачатку.
Спампаваць