Dream Theater: üç öğrenci, bir prova odası ve progresif metalin arkasındaki grup
Long Island’lı iki arkadaş John Petrucci ve John Myung, 1985’te Boston’daki Berklee Müzik Koleji’ne progresif rock ve metali seven bir davulcu aramak için geldi. Mike Portnoy’u bir prova odasında duydular ve birlikte çalmaya başladılar. Grubun o zamanki adı Majesty’ydi.
1988’de ilk plak şirketleri bu adın başka bir gruba ait olduğunu öğrendi. Portnoy’un babası, Kaliforniya’nın Monterey kentindeki bir sinemanın adı olan Dream Theater’ı önerdi. İlk albümleri “When Dream and Day Unite” 1989’da çıktı. Kanadalı vokalist James LaBrie ile “Images and Words”ü (1992) kaydettiler ve “Pull Me Under” radyoya ve MTV’ye girdi.
“Awake” (1994) ilk krizi getirdi. Klavyeci Kevin Moore, miks sırasında solo kariyer için ayrıldığını duyurdu. Turne için tutulan Derek Sherinian’ın çok karmaşık iki saatlik müziği öğrenmek için iki haftası vardı. Turnenin ilk etabından sonra James LaBrie şiddetli bir gıda zehirlenmesi geçirdi, bu ses tellerine ciddi zarar verdi ve turnenin büyük bölümünde moral bozukluğu yaşadı.
Sonra “Falling Into Infinity” (1997) geldi; plak şirketinin baskısı altında kaydedildi. Şirket yeni bir “Images and Words” ve “Pull Me Under” gibi bir single istiyordu ve daha metal bir albümün daha kolay satılacağını düşünüyordu. Sherinian bu albümde ve “A Change of Seasons” EP’sinde çaldı.
1999’da grup, Petrucci ve Portnoy’un yapımcılığını üstlendiği, 77 dakikalık konsept albüm “Metropolis Pt. 2: Scenes from a Memory” ile yanıt verdi. Klavyeci Jordan Rudess ile ilk albümdü.
Bundan sonra neredeyse iki yılda bir albüm çıkardılar: “Six Degrees of Inner Turbulence” (2002), “Train of Thought” (2003), “Octavarium” (2005), “Systematic Chaos” (2007) ve “Black Clouds & Silver Linings” (2009).
Eylül 2010’da, 25 yıl sonra Mike Portnoy ayrıldığını duyurdu ve yerine Mike Mangini geldi. Bir yıl beş gün sonra grup, Mangini ile ilk albümü olan 11. albümü “A Dramatic Turn of Events”i çıkardı.
Mangini ile grup devam etti: “Dream Theater” (2013), “The Astonishing” (2016), “Distance Over Time” (2019) ve “The Alien” ile En İyi Metal Performansı dalında Grammy kazanan “A View from the Top of the World” (2021).
Sonra çember kapandı. 25 Ekim 2023’te, ayrılmasından on üç yıl sonra Portnoy, üyelerle yavaş yavaş barıştıktan ve 2022’de grubun New York’taki Beacon Theatre konserinde LaBrie ile yeniden iletişim kurduktan sonra geri döndüğünü duyurdu. “Parasomnia” (7 Şubat 2025), grubun 16. albümü ve 2009’dan beri onunla ilk albümü.
Portnoy tek başına ne kadar değerli? Üç kurucudan biri, albümleri Petrucci ile birlikte yapımcılığını üstlendi ve davulcu olarak Dream Theater’ın sahnedeki sesini şekillendirdi. “Parasomnia”daki “Midnight Messiah”ın sözlerini yazdı ve The Winery Dogs ile Sons of Apollo gibi başka gruplarda da çalıyor. Davul seti büyüklüğüyle ünlü: Tama davullar, Sabian zilleri, Tama Speed Cobra pedalları, ProMark çubukları.
Önce bir özür: Dream Theater henüz Kalisha’da yok. Ama onlar kuşağımızın en büyük müzisyenleri, ustalar ve virtüözler. Bu pop değil, metal pop bile değil ve gürültüye güvenmiyorlar. Sahneye çıkıp işlerini yapıyorlar. İnsanlar onları seviyor, hatırlıyor, her notayı, her armoniyi, her melodiyi ve taşıdıkları çizgiyi ezbere biliyor. Bunda her şey mükemmel.
2025’teki “An Evening with Dream Theater” turnesi 5 Eylül’den 25 Ekim’e kadar 30 ABD şehrini dolaştı ve Long Island’da sona erdi. Her akşam “Parasomnia”nın tamamını çaldılar. Yakınınızda çalarlarsa bilet aldığınıza sevineceksiniz: insanlar konserleri için ülkeden ülkeye seyahat ediyor. Gelin, pişman olmazsınız. Düşünmeyin, gidin.
— Kalisha 🎧
Beğendiniz mi? Uygulama başlamak için ücretsiz.
Uygulamayı al