Exclusively Pink Floyd: het station gebouwd op vijftig jaar van een band die telkens weer van gedachten veranderde over zichzelf
“Exclusively Pink Floyd” is, cijfermatig gezien, het meest geliefde station in Kalisha's hele Exclusive-collectie — 11.639 stemmen en het aantal blijft stijgen, voor op elk ander single-artiestkanaal in het aanbod. Het werkt op dezelfde manier als de andere 312: één ononderbroken stream van Exclusive Radio, niets dan deze band, geen advertenties die de set onderbreken. Wat het anders maakt, is simpelweg hoeveel catalogus er is om uit te putten, en hoe weinig daarvan als opvulling aanvoelt.
De band werd in 1965 in Londen opgericht, en zelfs de naam heeft een klein verhaal — Syd Barrett zette hem in elkaar uit de namen van twee Amerikaanse bluesmuzikanten, Pink Anderson en Floyd Council. De oorspronkelijke bezetting bestond uit Barrett op gitaar en zang, Roger Waters op bas, Nick Mason op drums en Richard Wright op toetsen, en in de eerste twee jaar was Pink Floyd een psychedelische singleband, gebouwd rond Barretts vreemde, speelse songwriting en de Londense UFO Club-scene.
Die versie van de band hield geen stand. Tegen 1968 was Barretts mentale gezondheid sterk verslechterd, verergerd door zwaar drugsgebruik, en een jonge David Gilmour werd eerst binnengehaald om hem op het podium te vervangen, en later om zijn plaats volledig over te nemen. Het is een stiller, verdrietiger verhaal dan het stadionrock-imago dat de band later zou verwerven, en Pink Floyd is er nooit helemaal mee gestopt erover te schrijven — Barretts schaduw loopt dwars door enkele van hun grootste platen.
Naarmate Waters steeds meer het songwriting-proces overnam, brachten de jaren zeventig de reeks albums voort waaraan de band eigenlijk wordt herinnerd. The Dark Side of the Moon (1973) stond meer dan veertien jaar in de Billboard 200 en heeft ongeveer 45 miljoen exemplaren verkocht, waarmee het een van de bestverkopende albums ooit is. Wish You Were Here (1975) was een directe boodschap aan de vriend die ze hadden verloren — “Shine On You Crazy Diamond” gaat min of meer met zoveel woorden over Barrett. Animals (1977) werd donkerder en politieker, en The Wall (1979) ging nog verder: een volledige rockopera over isolatie, gebouwd rond een muur die de verteller steen voor steen optrekt tussen zichzelf en iedereen.
De band overleefde zijn eigen succes niet elegant. The Final Cut (1983) was in de praktijk bijna een soloalbum van Roger Waters, uitgebracht onder de naam van de groep, en de relatie tussen Waters en de anderen liep kort daarna volledig stuk. Waters vertrok, probeerde ook de bandnaam met zich mee te laten pensioneren, en verloor — Gilmour, Mason en Wright gingen verder als Pink Floyd met A Momentary Lapse of Reason (1987) en The Division Bell (1994), toerden langs stadions terwijl critici erover twistten of dat nog wel meetelde.
Uiteindelijk telde het genoeg om de vervreemding te laten smelten. In 2005 sloot Waters zich weer aan bij Gilmour, Mason en Wright voor één enkel optreden op Live 8 — de vier samen op een podium voor het eerst in meer dan twee decennia, voor één middag. Wright overleed in 2008, en toen de overgebleven leden The Endless River (2014) samenstelden uit overgebleven sessies uit het Division Bell-tijdperk, vormden ze het tot een eerbetoon aan hem en, zoals later bleek, tot een afsluitende verklaring van de band zelf.
Dat is bijna dertig jaar van een band die met zichzelf discussieert over hoe hij zou moeten klinken — en precies daarom werkt een station dat gewoon de hele catalogus laat draaien, zonder specifieke volgorde, hier zo goed. Je bent nooit meer dan een paar nummers verwijderd van “Time”, “Wish You Were Here” of “Comfortably Numb”.
🎧 Je kunt Exclusively Pink Floyd nu rechtstreeks binnen Telegram beluisteren — geen app, geen browser — via onze Kalisha Radio Mini App.
— Kalisha 🎧
Dit leuk gevonden? De app is gratis om te starten.
Werkt op iPhone en Android — niets te installeren